ความหมายของ "ชินโต"

เป็นเวลาหลายร้อยปีที่เดี่ยว ที่ประเพณีและการปฏิบัติทางศาสนาของญี่ปุ่นนั้น เป็นหน้าที่อำนาจจัดกันเองตามลำพังภายในกลุ่มขุนนางตระกูลต่างๆ ไม่มีการเขียนเป็นลายหลักอังษรไว้ และไม่มีชื่อเรียกอีกด้วย
" คำว่าชินโต " เพิ่งนำมาใช้ในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นประมาณพันกว่าปีนี้เอง ช่วงกลางศตวรรษที่หก "ชินโต"ปรากฎอยู่ในหนังสือนิฮอนงิ ที่เขียนขึ้นประมาณ ค.ศ.720 ซึ่งได้รวบรวมความเป็นมาและประวัติศาสตร์โบราณของญี่ปุ่นไว้ หนังสือเล่มนี้ได้อ้างถึงรัชสมัยของจักรพรรดิโยเมอิ ค.ศ.585-587 ว่า "จักรพรรทรงเชื่อในกฎเกณฑ์ของพระพุทธเจ้า และมีความเชื่อถือในเส้นทางของพระเจ้าทั้งหลาย" เส้นทางของเทพเจ้าทั้งหลายนั้น ได้รับคำอธิบายว่ามันคือ "ชินโต" นั้นเอง นอกจากนั้นยังปรากฎคำนี้เองในสมัยจักรพรรดิ โคโตกุ ราวกลางศตวรรษที่7
อย่างไรก็ตาม จะเห็นได้ว่ายังไม่มีการใช้คำ "ชินโต" จนกระทั้งเมื่อศาสนาพุทธ เต๋า และขงจื๊อ ได้ถูกเผยแพร่เข้ามาในญี่ปุ่นวนศตวรรษที่6 "ชินโต" จึงปรากฎขึ้นด้วยเจตนาที่จะแยกให้เห็นและเข้าใจความแต่งต่างของวัฒนธรรมดั้ง เดิมของญี่ปุ่นและวัฒนธรรมใหม่อันเป็นของต่างชาติ ในเมื่อราวชาวพุทธให้ชื่อความเชื่อของตนว่า "ทางของพระพุทธเจ้า"
ลัทธิ เก่าของญี่ปุ่นก็ได้ถูกขนานนามบ้างว่า "ทางของเทพเจ้าทั้งหลาย" อีกประการหนึ่ง เมื่อญี่ปุนได้ขอยืมตัวหนังสือจีนมาใช้ คำว่า "โต" ก็เพี้ยนมาจาก เตา หรือ เต๋่า ซึ่งแปลว่า "ทาง" ของจีนอันมนุษย์ต้องกำเนิดชีวิตไปตามเส้นทางนั้นเอง เพื่อให้หมายถึงเส้นทางของเทพเจ้าหรือเส้นทางของมนุษย์นั่นเอง